مجتمع مسکونی زاو در هچیرود مازندران، با رویکرد پیوند معماری معاصر و طبیعت شکل گرفته است. در این پروژه، ساختمان به‌جای یک حجم صلب و یکپارچه، بستری برای حضور فضای سبز و جریان زندگی در نظر گرفته شده است. شکست‌های عمودی و عقب‌نشستگی‌های هدفمند در حجم بنا، امکان شکل‌گیری تراس‌های سبز و فضاهای نیمه‌باز را فراهم کرده‌اند و به نما عمق و پویایی بخشیده‌اند.
ریتم قائم خطوط نما، نظمی معاصر به ساختمان می‌دهد. در مقابل، حضور گیاهان در ارتفاعات مختلف، این نظم هندسی را با عناصر طبیعی ترکیب می‌کند و ارتباط میان معماری و فضای سبز را تقویت می‌سازد. سطوح شیشه‌ای و ورود کنترل‌شده نور طبیعی نیز پیوند میان فضای داخلی و چشم‌انداز بیرونی را حفظ می‌کنند.
در طراحی مجتمع مسکونی زاو، تراس‌های سبز، لایه‌های متنوع نما و فضاهای نیمه‌باز در کنار یکدیگر قرار گرفته‌اند تا کیفیت سکونت و ارتباط ساکنان با طبیعت تقویت شود. نتیجه این رویکرد، ساختمانی است که در آن معماری و فضای سبز نه به‌عنوان دو عنصر جداگانه، بلکه به‌صورت بخش‌هایی هماهنگ از تجربه زندگی روزمره تعریف می‌شوند.
