ویلا افشاریه یک پروژه مسکونی در هشتگرد کردان است که ایده اصلی طراحی آن بر بازآفرینی خاطرات خانه باغ‌های قدیمی ایرانی در قالب معماری معاصر شکل گرفته است. این پروژه با مساحت ۱۰۰۰ مترمربع و در یک طبقه، تلاش می‌کند ارتباط میان معماری، طبیعت و تجربه فضایی خانه باغ ایرانی را با رویکردی جدید بازتعریف کند.
مسیر رسیدن به بنا، بخشی از تجربه معماری پروژه است. دیوارهای آجری پارامتریک در بخش ورودی، با ایجاد کشش بصری، حرکت کاربر را به سمت ویلا هدایت می‌کنند. پس از ورود به مجموعه، هماهنگی میان بنا، طبیعت، انعکاس آب استخر و تقارن شکل‌گرفته در محوطه، تصویری معاصر از مفهوم خانه باغ ایرانی ایجاد می‌کند.
یکی از ویژگی‌های مهم پروژه، استفاده مجدد از مصالح موجود است. بازیافت و استفاده از آجرها و مصالح دورریز خانه قبلی در مسیر پیاده باغ و دیوار پشتی عمارت، نشان‌دهنده توجه پروژه به مفهوم پایداری و جایگاه طبیعت در معماری ایرانی است.
سازماندهی حرکتی ویلا نیز بر اساس یک وید سبز مرکزی شکل گرفته است. برای دسترسی به طبقه اول، مسیر حرکتی از طریق پلکانی انجام می‌شود که در اطراف این فضای سبز شکل گرفته و علاوه بر ایجاد ارتباط میان طبقات، چشم‌اندازهایی از فضای داخلی و محیط بیرونی فراهم می‌کند.
وید مرکزی علاوه بر نقش فضایی، عملکرد اقلیمی نیز دارد. موقعیت آن به گونه‌ای طراحی شده است که جریان باد مطلوب شمال غرب را هدایت کرده و با ایجاد تهویه طبیعی، شرایط آسایش حرارتی مناسبی برای فضاهای داخلی و پشت‌بام فراهم می‌کند.
ویلا افشاریه در نهایت تلاشی است برای پیوند میان خاطره معماری خانه باغ ایرانی، طبیعت، مصالح بومی و زبان معماری معاصر؛ پروژه‌ای که در آن عناصر سنتی نه به شکل بازسازی، بلکه به صورت تجربه‌ای تازه در معماری امروز حضور پیدا کرده‌اند.
